Mayıs’ı tam çıkarken yakaladım paçasından. Dur dedim, bensiz olmaz! Kabul buyurunuz efendim…
“Hissesiz Kıssa”
Diyarın birinde bir kadın varmış çok güzel; süzüm süzüm süzülen…! Gözleri kısık. Sanki bakmıyor da bakıyor, çenesi yukarda, başı dik. Çevresinde centilmenler, sen mi varabileceksin yakınına ben mi derdinde.
Bu çok çetrefilli bir süreçmiş. Arenada her gün bir başka güreş. Çünkü kadın çok güzel a, güzellik de başa bela. Hangi centilmen varsa kadının yanına, mutlu olduğu kadar endişelere gark olacak. Yani mesele çoktan kim kimle yenişeceğe döndü de, farkeden kim…
Geçmiş günler, ermiş vakit. Kadın birine varmış. Güllük gülistanlık değillerse de idare ediyorlarmış ki eski rakiplerden biri dedikodu yaymış fısır fısır. Aslı astarı yokmuş a, herkes inanmış! İnsanlar fısıltıyla söylenenleri kolay kabul edermiş.
Hatırımızda olsun vallahi… Bir sözünüzü sorgusuzca belletmek mi istiyorsunuz? Fısıldayın! İşitemeyip iyice yamacınıza yanaşsınlar. Sonra mühim bir şeyden bahsettiğine inandırmak isteyenler gibi yüzünüzü de biraz asın, ciddi görünün… Hop, inandılar! İşte güreşte yenişemeyen birileri böyle yapmış. Uyuyup uyanmışlar ki bir sabah kadıncağızın evliliği ilan edilmesin mi “mutlak butlan”!
Evli uyudu, bekar uyandılar. Üstelik birlikte uyandıklarında artık bekar oldukları için, toplumun bir kesiminin ahlak anlayışına da uygunsuz düşüp ayıplanmışlar. Zavallı koca bir kaç kişiyle dövüşmek istemişse de fısıltının kimlerden yayıldığını kimse hatırlayamamış. İtiraz edecek olmuş, lakin evvelce o kadar çok adam güreşmişmiş ki birbirini alt etmeye, kim haklı kim haksız, kadının alakası kime az, kime yok…? Düğümlerin hiçbiri çözülememiş. Kadın da çekilmiş köşesine… Talipler güreşe devam.
Bu arada kadının güzelliği uzak ülkelere kadar duyulmuş… Güreşenlerin patırtısı süredursun, bir akşamüstü o uzak ülkelerin birinden dört nala gelen bir kovboy, güzel kadını atının terkisine atıvermiş!
Kadının köşesi şimdi boş. Sırmalı yastıklar, atlas örtüler, havada yasemin ve amber karışımı bir rayiha, güreşenlerden sıkıldıkça bir şeyler karaladığı defter… Güreşenler ise dövüşe devam; farketmediler bile yorgan gitti heyyyy!
Ortak değerlerin kişisel hırslara kurban edilmemesini salık veren bir kıssa dökülüverdi benden size. Kadının defterinde ne mi yazıyormuş? 🙂 Güldürmeyin canım okur… Sizce…?
İ. Hande Ekşioğlu 27Nayıs’26